تحليل پايداري قطعه دوم تونل انتقال آب نوسود بر اساس روش تجربي اتريشي و روش اجزاي محدود(FEM)

تونل انتقال آب دشت ذهاب بخشي از طرح تامين آب دشتهاي گرمسيري غرب كشور است . كه دراستان كرمانشاه از رودخانه سيروان ( يك كيلومتر پايين تر از روستاي هيروي ) تا دشت ازگله امتداد دارد . در هنگام حفاري تونل، حضور زونهاي برشي و ناپايدار باعث بروز خساراتي بويژه تاخير در سرعت حفاري دستگاه TBM شده است . به اين منظور انجام مطالعاتي براي تحليل پايداري توده سنگهاي مسير تونل الزامي به نظر مي رسد در اين تحقيق تحليل پايداري به كمك روشهاي تجربي ( اتريشي ) و عددي ( اجزاي محدود ) انجام يافته است . خصوصيات فيزيكي و مكانيكي توده سنگهاي مسير و نتايج حاصل از تحليل تجربي و اجزاي محدود در شرايط بحراني نشان داده است كه توده سنگهاي مسير تونل نوسود براساس درجه پايداري به چهار زون Ep1,Ep2,Kg,Ki قابل تقسيم هستند به طوري كه در زونهاي Ki و Ep1 توده سنگهاي تونل داراي پايداري نسبي مي باشند و در زون Ep2 احتمال ريزش جدي بنظر مي رسد . در زون Kg با توجه به ميزان جابجايي زياد احتمال حضور يك زون لهيده مي رود.

كلمات كليدي:

تونلسازي ، ناپايداري ، تحليل ،نوسود، اجزاي محدود، اتريشي

نويسند‌گان:

دانلود