بررسي اثر پارامترهاي هندسي برنشست سطحي حاصل از حفاري تونل درمحيطهاي شهري - مطالعه موردي: خط 2 متروي مشهد

مناسب ترين روش توسعه پايداردر محيطهاي شهري استفاده از فضاهاي زيرزميني در قالب تونل براي كاربردهاي مختلف حمل و نقلي و ارتباطي است عبور تونلها از مجاورت و يا عبور مستقيم از زيرسازه هاي سطحي امري اجتناب ناپذير است بنابراين پيش بيني و كنتر مقادير تغيير مكانهاي حاصل از حفاري به ويژه نشست سطحي زمين همواره بايد قبل از حفاري مورد توجه قرار گيرد و در حين حفاري كنترل گردد روش هاي متعددي جهت پيش بيني و محاسبه مقادير تغيير مكان نقاط دروني زمين توسط محققين ارائه گردديه است كه شايد بتوان روشهاي ارائه شده را به طور كلي به سه دسته روشهاي تحليلي تجربي و عددي تقسيم كرد در مقاله حاضر يكي از سازه هاي مستعد تغيير مكانهاي بحراني در مسير عبوري تونل خط 2 متروي مشهد به عنوان مطالعه موردي انتخاب و به روش تحليل عديد اجزا محدود مورد مدلسازي و تحليل قرارگرفته است و مقادير تغيير مكانهاي ايجاد شده درزمين و نيز اثرات محتمل حفاري برسازه هاي سطحي مورد بررسي قرارگرفته است.

كلمات كليدي:

تونلهاي شهري، مطالعه پارامتري، نشست سطحي، TBM، تحليل عددي

نهمين همايش ملي تونل - 1390

نويسند‌گان:

دانلود